Szanuj mnie, żebym szanowała innych.
Wybaczaj, żebym umiała wybaczać.
Słuchaj, żebym umiała słuchać.
Nie bij, żebym nie biła.
Nie poniżaj, żebym nie poniżała.
Rozmawiaj ze mną, żebym umiała rozmawiać.
Nie wyśmiewaj.
Nie obrażaj.
Nie lekceważ.
Kochaj mnie, żebym umiała kochać.
Uczę się życia od Ciebie.
Materiały z plakatu kampanii „Dzieciństwo bez przemocy”

Rodzice lub opiekunowie są naturalnymi „strażnikami” praw dziecka. Dziecko pozostaje pod ich opieką do ukończenia 18. roku życia. Zgodnie z prawem rodzice mogą wychować dziecko wedle własnej woli, ale równocześnie prawo zobowiązuje ich do dbałości o jego zdrowie i  bezpieczeństwo. Dziecko natomiast zobowiązane jest do posłuszeństwa wobec rodziców, jeśli działają oni na rzecz jego dobra. Dzieci i rodzice powinni się wzajemnie wspierać.

Tak jak każdy człowiek , dziecko potrzebuje ochrony i poszanowania swoich praw. Głównymi aktami prawnymi odnoszącymi się do praw dziecka jest Konstytucja RP w art. 72 wprost stanowi, iż Rzeczpospolita Polska poprzez swoje organy zobowiązana jest do zapewnienia ochrony prawom dziecka i w tym celu powołuje Rzecznika Praw Dziecka, natomiast ustanowiona 20 listopada 1989r. przez Zgromadzenie Ogólne narodów Zjednoczonych Konwencja o prawach dziecka wylicza konkretne prawa, które należą się dzieciom.

Zgodnie z postanowieniami konwencji, dziecko ma prawo do:
życia, rozwoju,
tożsamości (a więc znać swoje pochodzenie i obywatelstwo),
swobody myśli, sumienia wyznania oraz kształtowania i wyrażania własnych poglądów (dziecko ma prawo do własnego zdania i bycia wysłuchanym),
wychowania w rodzinie (a w przypadku rozwodu rodziców do kontaktów z obojgiem z nich),
ochrony przed poniżającym traktowaniem i karaniem, a także przed wszelkimi formami przemocy fizycznej i psychicznej,
ochrony przed bezprawną ingerencję w życie prywatne, rodzinne czy też korespondencję (dziecko ma prawo do posiadania własnych rzeczy),
ochrony przed bezprawnymi zamachami na jego honor i reputację,
odpowiedniego standardu życia odpowiadającego jego rozwojowi fizycznemu, psychicznemu, duchowemu, moralnemu i społecznemu (każda forma przemocy wobec dziecka, w tym oczywiście bicie, jest absolutnie niedopuszczalne i karalne),
ochrony życia i opieki lekarskiej,
odpoczynku i wolnego czasu,
swobodnego zrzeszania się (dziecko może więc należeć do różnych organizacji i stowarzyszeń, pod warunkiem, że działają one zgodnie z prawem, a w ich władzach zasiadają osoby dorosłe).  
 
Prawa dziecka w szkole
Prawa dziecka w szkle do zespół obowiązujących norm i przepisów prawnych, mających na celu ochronę interesów ucznia oraz regulujących jego funkcjonowanie w szkole, zwane prawami ucznia. Wynikają one z przepisów międzynarodowych, krajowych, ale także regulacji wewnątrzszkolnych i ustanawiają prawa i obowiązki spoczywające na uczniu, wynikające z pełnionej przez niego roli społecznej.

Prawa ucznia w polskiej szkole określają w sposób bezpośredni dokumenty: Ustawa o systemie oświaty z 1991r., Rozporządzenie MEN z dnia 10 czerwca 2015r. w sprawie zasad oceniania, klasyfikowania i promowania. Wynikają one także ze statutów tworzonych indywidualnie przez każdą szkołę.

Najważniejsze prawa ucznia to:
prawo do jawnej i umotywowanej oceny postępów w nauce i zachowaniu,
prawo do organizacji życia szkolnego, umożliwiające zachowanie właściwych proporcji między wysiłkiem szkolnym a możliwością rozwijania i zaspokajania własnych zainteresowań,
prawo redagowania i wydawania gazety szkolnej,
prawo do rozwijania zainteresowań, zdolności, i talentów na zajęciach lekcyjnych i pozalekcyjnych,
prawo wyboru nauczyciela pełniącego rolę opiekuna samorządu,
prawo do korzystania z pomieszczeń szkolnych, sprzętu, środków dydaktycznych, księgozbioru biblioteki podczas zajęć pozalekcyjnych,
prawo do przedstawiania radzie szkoły, radzie pedagogicznej oraz dyrektorowi szkoły wniosków i opinii we wszystkich wprawach dotyczących realizacji podstawowych praw uczniów,
prawo do znajomości swoich praw oraz środków i procedur, jakie im przysługują w przypadku naruszenia ich praw
prawo do nauki i higienicznych warunków nauki,
prawo do pomocy psychologiczno – pedagogicznej oraz pomocy w nauce w miarę możliwości szkoły,
prawo do opieki wychowawczej i warunków pobytu w szkole zapewniających bezpieczeństwo, ochronę przed wszelkimi formami przemocy fizycznej, psychicznej oraz do poszanowania jego godności,
prawo do życzliwego, podmiotowego traktowania w procesie dydaktyczno – wychowawczym,
prawo do swobody wyrażania myśli i przekonań, a w szczególności dotyczących życia szkoły, a także światopoglądowych i religijnych – jeżeli nie narusza tym dobra innych osób,
prawo do wyrażania własnych poglądów i opinii (prawo to zawiera swobodę poszukiwania i przekazywania informacji w dowolnej formie).

DEKALOG RODZICA

1. Nie upokarzaj!
Dziecko, tak jak każdy człowiek, ma silne poczucie własnej godności.

2. Pamiętaj swoje dzieciństwo!
l unikaj tego wszystkiego, co tobie jako dziecku sprawiało przykrość i przeciwko czemu się buntowałeś.

3. Ucz dziecko podejmowania decyzji.
Pozwalaj dziecku dokonywać wyborów najczęściej, jak to możliwe. To nauczy je podejmować decyzje i ponosić ich konsekwencje.

4. Naucz się przepraszać!
Jeżeli zachowywałeś się wobec dziecka niewłaściwie, przeproś go i wytłumacz się. Nie bój się utraty autorytetu ! Dziecko i tak wie, kiedy popełniasz błędy. Nic tak nie nadwyręża autorytetu, jak nieumiejętność przyznania się do błędu.

5. Nie mów źle o dziecku!
Nigdy nie mów źle o dziecku, szczególnie w obecności innych osób.

6. Nie wykorzystuj swojej przewagi nad dzieckiem!
Jeżeli będziesz wykorzystywał swoją przewagę wieku, pozycji i siły - wychowasz dziecko na słabego człowieka, dla którego normą będzie uleganie silniejszym.

7. Stawaj po stronie dziecka!
Dziecko musi czuć, że ma twoje wsparcie, zwłaszcza w trudnych sytuacjach.

8. Stawiaj się na miejscu dziecka!
Gdy nie wiesz, jak postąpić, wyobraź sobie, że to ty jesteś na miejscu swojego dziecka i masz tyle lat, co ono. Czego byś oczekiwał od rodzica w takiej sytuacji?

9. Pamiętaj - dziecko jest najważniejsze!
Gdy dziecko przychodzi z czymś do ciebie, odłóż wszystkie pilne sprawy i pamiętaj, że ono jest najważniejsze.

10. Dawaj przykład!
Cokolwiek powiesz do dziecka, o czymkolwiek chcesz je przekonać - wiedz, że przejmuje ono od ciebie nie słowa, lecz cechy.

Za: http/lfundacjaprymus.org - zakładka ,,Poradnik rodzica".


Rozkład dzwonków

lekcja pn, wt, śr, cz, pt
1 08.00 - 08.45
2 08.55 - 09.40
3 09.50 - 10.35
4 10.45 - 11.30
5 11.50 - 12.35
6 12.45 - 13.30
7 13.40 - 14.25
8 14.30 - 15.15
9 15.20 - 16.05
10 16.10 - 16.55